Denge Meselesi

Kendim üzerine kafa yormalarım, dostlarımı analizlerim nihayetinde, bir de sizinle şu meşhur “kedi bıyığı”na yakından bakalım istedim. Bildiğiniz gibi, kedilerin görme biçimleri ve sinir sistemleri, pek çok güzide huyları gibi kendilerine has. Uçanı, kaçanı; köfteyi, mamayı gözümüzle burnumuzla algılarken o uzun, ok gibi bıyıklarımızla da hedefe kilitlenip konum alıyoruz.

Ama bu denge meselesi, bu kadar kolay değil. Bizim de tersimiz, düzümüz var; mood’lardan mood beğendiğimiz günlerimiz var. Bundan doğal şey de yok aslında; havanın da, doğanın da, tabiat ananın bile günü gününe uymuyor. Ta ki koştuğunuz bir yer olmadığını bilin, yani kocaman dünyada A noktasıyla B noktası arasında pek de fark yok aslında. Nasıl mı? Yani benim bahçeli bir evde, başka kedilerle yuvarlanarak yaşama hayalim, “Dünyanın En Tatlı Kedisi” yarışmasında birinci olup tüm internet sitelerinde tıklanma rekoru kırma tutkum, ilk denizci kedi olarak okyanusu geçme düşüm falan gündelik nazlarım, can sıkıntılarıma biraz baharat. Her yerde, her koşulda Balım’dan bir tane var! Bu yüzden melaikelerim Pro kızlarıyla ve Frida Kahlo ile atarlı ve tutarlı yaşantımı beğeniyorum. Kedinin dengesi, bıyığında değil durup kafasını eğdiğindeki masum bakışındadır. Siz yine de pek güvenmeyin, derim.

Balım

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s