Nerede o eski “telefonlar”…

Kırmızı telefon bir klasiktir, telefonun Mustang’idir. Ne yazıktır ki bu tombul alet sadece Türkiye’de üzerine örtülen dantel örtü ile bütünleşme bahtsızlığına uğramıştır.

Bizim evdeki kırmızı telefon evin en işlek noktasına yerleştirilmişti. Telefonla konuşma mahremiyeti denilen kavramı bu yüzden o yaşlarda ben hiç bilemedim. Ailemin duymamasını istediğim arkadaş dedikoduları için şifreli kelimeler geliştirmiştim. Lugatıma giren o anlamsız kelimelerden kurtulma sürecim telsiz telefon devrine kadar devam etti. O kırmızı telefonun yanında bir telefon defteri olurdu. Kırmızı telefon kayıt yapamazdı ki. En zoru da telefon çevirmekti. Çok iyi hatırlıyorum, annem ojesi bozulmasın diye her rakamı tek tek çevirmek için benim o küçük parmaklarımı kullanırdı. Bir telefon açmak neredeyse dakikalar sürerdi. O yıllarda telefonla konuşmak hazırlık dönemi ile birlikte tam bir mesaiydi.

Yine de o kırmızı telefon, tek tuşla konuştuğum elimdeki bu teknoloji harikasından çok daha sempatikti. Çünkü o telefon benim çocukluğumdu.

ÇAKIL 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s