Bir hatıra defteri vardı, ne oldu ona?

“Bana kalbin kadar beyaz bu sayfayi ayirdigin icin”,
“Seviyorum ama kimi en tatli birini”,
“Sepet sepet yumurta sakin beni unutma”….

Bu satirlari kim unutabilir ki? Her yil donem sonunda, suslu puslu bir defter, sinifta elden ele dolasirdi. Arkadaslarimin hatira defterine yazarken, bir imzam bile yoktu, adimi karalayiverirdim. Ama yazdigim o beyaz sayfa, mutlaka arkadasimin kalbi kadar temiz olurdu. Birine seni seviyorum demenin en dolayli ve en tatli yoluydu. Yuzum kizararak okurdum, gulumseyerek. O defteri bir omur saklayacagima yemin etmistim halbu ki! Simdiki aklim olsa……

Çakıl

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s