Bir Bağımlının Anıları

Onunla aramızdaki güçlü bağın hep farkındaydım. İlk zamanlarda hayatıma getirdiği kolaylıklarla zamanla doğal bir parçam oldu. Ruhumdaki sürate, iş bitirme hızıma uyuyor; sevdiklerime ulaşmama, sürprizler yapmama, sinirimi atmama yardımcı oluyordu. Neredeyse bütün gündemi onunla takip ediyor, birlikte yorumlar yapıyorduk. İlişkimiz arada onu kaybedip bulunca daha da kıymetleniyordu. Zaman zaman hastalanıp bakıma gittiğinde, başkalarıyla idare etsem de ona olan bağlılığım hep artıyordu.

Kara kirazım… Çok mutsuzum. Şimdi senin yokluğunda beni arayıp soranlar da ayrı mutsuz. Kaybolarak beni içine düşürdüğün depresyon, beni arayıp da ulaşamayanlarla salgın gibi yayılıyor. Yoğun programlarda, etrafımı kontrol ettiğim gibi sana da çok iyi sahip çıkardım. Merkür mü geriledi, ne halt olduysa artık, bir dalgınlık anımı affetmedin ve beni terk ettin.

Ah, o gayya kuyusu gibi derin ve ağzı açık kocaman çantalarımız yok mu? Hep onun yüzünden gitti Kara Kiraz’ım… Depresyondayım, fena depresyondayım…

Frida Kahlo

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s